ရက္တို ဒုလႅဘရဟန္းခံမည့္သူမ်ား သိမွတ္ရန္။
အပိုင္း (၁)+(၂)+(၃)
အပိုင္း (၁)+(၂)+(၃)
(မအားလပ္သည့္ၾကားမွ ရဟန္းဝတ္ၾကမည့္သူမ်ား အကုသိုလ္မျဖစ္ေစရန္ႏွင့္ စင္စင္ၾကယ္ၾကယ္ကုသိုလ္ရရွိေစရန္သာရည္ရြယ္ပါသည္။)
အေပ်ာ္သေဘာ အပ်င္းေျပ ရဟန္းဝတ္ျခင္းမ်ိဳး မျဖစ္ၾကပါေစႏွင့္
ရဟန္းဝတ္ရက္ အေရအတြက္ထက္ (၁)ရက္ပဲဝတ္ဝတ္ (၁)ပတ္ပဲဝတ္ဝတ္ အက်ိဳးရွိေစခ်င္၍ ေရးျခင္းျဖစ္ပါသည္။
မိမိေလ့လာမထားေသာ မိမိမသိေသးေသာ ဝိနည္းစည္းကမ္းမ်ားကို သတိေပးစကား ေျပာၾကားသည့္အခါ မည္သည့္ဆင္ေျခမွမေပးဘဲ ႐ိုေသစြာမွတ္သား လိုက္နာတတ္သူမ်ားအတြက္ ရည္ရြယ္ပါသည္။
အာပတ္တစ္ခုကို သိလ်က္ႏွင့္ လြန္က်ဴး၍ ၿပီးလွ်င္ ေဒသနာၾကား အာပတ္ေျဖရင္ ေပ်ာက္ပါတယ္ဆိုတဲ့ စိတ္ဓာတ္မ်ိဳးျဖင့္ ဝိနည္းေတာ္ကို မ႐ိုမေသ မခ်ိဳးေဖာက္မိၾကပါေစႏွင့္။
(မီးခဲကိုကိုင္ၿပီး အပူေလာင္သြားရင္ ေဆးျပန္ထည့္လို႔ရပါတယ္ဆိုၿပီး ကိုင္ၾကမလား။)
(မစင္ကိုကိုင္ၿပီး လက္ျပန္ေဆးရင္ရပါတယ္ဆိုၿပီး ခဏခဏ မစင္ကို သြားၿပီးကိုင္ၾကမလား။)
(မိမိဝတ္ထားတဲ့အဝတ္ ျပဲသြားလည္း ျပန္ခ်ဳပ္လွ်င္ ရတာပဲဆိုၿပီး ထိုင္ၿပီးၿဖဲေနၾကမလား။)
ေသေသခ်ာခ်ာ စဥ္းစားၾကည့္ၾကပါ။
ေသေသခ်ာခ်ာ စဥ္းစားၾကည့္ၾကပါ။
သီလစင္ၾကယ္ေအာင္ ေဆာက္တည္ ေစာင့္ထိန္းၿပီး မိမိသီလကိုျပန္လည္ဆင္ျခင္လို႔ ပီတိျဖစ္ၿပီး အဆင္ျမင့္တဲ့ သမာဓိစခန္း ပညာစခန္းေတြကို အလြယ္တကူတက္လွမ္းၿပီး ဒုကၡခ်ဳပ္ရာနိဗၺာန္ကို ေရာက္ရွိသြားၾကတဲ့ သက္ေသသာဓကေတြ သာသနာေတာ္မွာ အမ်ားႀကီး ရွိၾကပါတယ္။
သိလ်က္ႏွင့္လြန္က်ဴးခဲ့မိလို႔ အႀကိမ္ႀကိမ္ျပန္ေတြးၿပီး ေနာင္တေတြျဖင့္သာ ပူေဆြးေနရလို႔ လိုရာပန္းတိုင္ကို မေရာက္ရွိခဲ့ၾကတဲ့ သာဓကေတြလည္း အမ်ားႀကီးရွိၾကပါတယ္။
ေန႔စဥ္ၾကံဳေတြ႕ရမည့္ ေဆာင္ရန္ ေရွာင္ရန္မ်ားကို လိုရင္း တိုရွင္းသာ ေရးသားပါမည္။ အက်ယ္သိလိုပါက နီးစပ္ရာဆရာသမားမ်ားထံခ်ည္းကပ္၍ ေလ့လာႏိုင္ၾကပါသည္။
(၂၂၇)သြယ္ေသာ သိကၡာပုဒ္ အက်ဥ္း(ျမန္မာျပန္)ကို ဝိနည္း Group တြင္ အႀကိမ္ႀကိမ္ တင္ျပထားၾကပါသျဖင့္ ထည့္မေရးေတာ့ပါ။
ရဟန္းဆိုတာ
ၾကည္ညိဳဖြယ္ေဆာင္ေအာင္ေနရမည္ျဖစ္ပါသျဖင့္
လူလိုမေနရ၊ လူလိုမေျပာရ၊ လူလိုမစားရပါ။
ဝိနည္းေတာ္အရ ကိုယ္အမူအရာ ႏႈတ္အမူအရာကို အထူးေစာင့္ထိန္းရမည္ျဖစ္ပါသျဖင့္ လူဘဝတုန္းက အမူအက်င့္မွန္သမွ်ကို "သတိ"ထားရပါမည္။ ႏႈတ္မွလည္း တရားႏွင့္မသက္ဆိုင္ေသာ စကားမ်ိဳးကို မေျပာမိေအာင္ အထူးဂ႐ုစိုက္ေနထိုင္ႏိုင္လွ်င္ လြန္စြာအက်ိဳးမ်ားပါမည္။ (ထိုသို႔ "သတိ"ျပဳေနထိုင္ပါက သိကၡာပုဒ္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို အလိုလို ေစာင့္ထိန္းၿပီးသားျဖစ္ေနပါလိမ့္မည္။)
အထူးဆင္ျခင္ေစာင့္ထိန္းရမည့္
ပါရာဇိက (၄)ပါးႏွင့္ ဆက္ႏြယ္၍ သတိထားစရာမ်ား
၁။ ေမထုန္မမွီဝဲရပါ။
(လူ႔ဘဝတြင္ အိမ္ေထာင္ရွိခဲ့ဖူးသူမ်ားျဖစ္ပါက ရဟန္းဝတ္ေနခ်ိန္တြင္ နီးနီးကပ္ကပ္မေနသင့္ပါ။ သူစိမ္းလို ေနသည္ကသာ ရဟန္းေတာ္မ်ားအဖို႔ သင့္ေတာ္မည္ျဖစ္ပါသျဖင့္ ရဟန္းမဝတ္မီကတည္းက ဇနီးမယားအား နားလည္သေဘာေပါက္ေအာင္ ေျပာျပထားသင့္ပါသည္။
လူအျမင္ကြယ္ရာ အခန္းမ်ား၊ အၾကားကြယ္ရာေနရာမ်ားတြင္လည္း မာတုဂါမႏွင့္ ႏွစ္ဦးတည္းမေနရပါ။
၂။ သူတစ္ပါးဥစၥာမခိုးရပါ။
ရဟန္းသည္ မိမိႏွင့္ မသက္ဆိုင္ေသာပစၥည္းဆိုလွ်င္ ေျမြေပြး၊ ေျမြေဟာက္ကဲ့သို႔ သေဘာထားရမည္ျဖစ္ပါသျဖင့္ တန္ဖိုးႀကီးေသာ အျခားသူမ်ား၏ ေခတ္မီ အသံုးအေဆာင္ပစၥည္းမ်ားကို မကိုင္မိ မသံုးမိေအာင္ အထူးသတိထားရပါမည္။ (IPhone, IPad, Tablet, ႏွင့္ အျခား Electronic ပစၥည္းမ်ား။)
၃။ လူအသက္ မသတ္ရပါ။
ႏိုင္ငံေရးအေျခအေနအရ ဘာသာျခားမ်ားႏွင့္ ပဋိပကၡမ်ိဳးစံုျဖစ္ေပၚေနျခင္းေၾကာင့္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ အဓမၼျပဳက်င့္ၾကသည့္ ကိစၥရပ္မ်ားအတြက္ေသာ္လည္းေကာင္း မခံခ်င္စိတ္ျဖင့္ စိတ္မထိန္းႏိုင္ဘဲ ေသဒါဏ္ေပးသည့္ ကိစၥရပ္မ်ားကို ဝမ္းေျမာက္ဝမ္းသာ တိုက္တြန္းျခင္းမ်ိဳး သေဘာတူသလိုမ်ိဳးမျဖစ္ေအာင္ အထူးသတိထားရပါမည္။
၄။ ဝါၾကြားလိုေသာစိတ္ျဖင့္ စ်ာန္/မဂ္ဖိုလ္ မရဘဲ ရသည္ဟု လိမ္ညာမေျပာရပါ။
(တရားေဆြးေႏြးၾကသည့္အခါမ်ိဳးတြင္ အထူးသတိထားၾကပါ။)
(တရားေဆြးေႏြးၾကသည့္အခါမ်ိဳးတြင္ အထူးသတိထားၾကပါ။)
ရဟန္းဝတ္ေနစဥ္ ကာလအတြင္း တရားေတာ္မ်ားႏွင့္မသက္ဆိုင္ေသာ ဝိနည္းေတာ္ကိစၥမ်ားႏွင့္ မသက္ဆိုင္ေသာ Facebook Viber Messenger အသံုးျပဳျခင္းမ်ိဳး ဖုန္းစကားေျပာျခင္းမ်ိဳး မျပဳလုပ္သင့္ပါ။
*** သုက္လႊတ္ျခင္းကိစၥ မျပဳမိေအာင္ အထူးဆင္ျခင္ပါ။ ယခင္ ရဟန္းဝတ္ခဲ့စဥ္က သုက္လႊတ္မိခဲ့လွ်င္ ရဟန္းျဖစ္ၿပီးသည့္ေနာက္ ဥပဇၩာယ္ဆရာ(သို႔မဟုတ္) အျခားရဟန္းတစ္ပါးပါးထံ ေလွ်ာက္ထားၿပီး ေဒသနာၾကားပါ။ ေနာင္အခါ ရက္ရွည္ဝတ္ႏိုင္လွ်င္ ထိုအျပစ္မွ စင္ၾကယ္ေအာင္ ပရိဝါသ္ေဆာက္မည္၊ မာနတ္ေဆာက္တည္ပါမည္ဟု ႏွလံုးသြင္းထားပါ။
*** မာတုဂါမမ်ားကို မထိ မကိုင္မိေအာင္ ေနရပါမည္။
(လူ႔ဘဝတုန္းက သမီးေမြးထားသူမ်ား သတိထားပါ။)
(လူ႔ဘဝတုန္းက သမီးေမြးထားသူမ်ား သတိထားပါ။)
*** ဆဲေရးတိုင္းထြာျခင္းမ်ားမျပဳမိေအာင္လည္း အထူးဆင္ျခင္ပါ။
ေရႊ၊ ေငြကို မအပ္ေသာနည္းျဖင့္ အလွဴမခံပါႏွင့္ ကိုယ္တိုင္လည္း ကိုင္တြယ္ သံုးစြဲျခင္းမ်ိဳး မျပဳမိပါေစႏွင့္။
(ကပၸိယကာရကထံ စနစ္တက် ေလွ်ာက္ထားအပ္ႏွံပံုကို ေသေသခ်ာခ်ာ ေလ့လာမွတ္သားပါ။ မိမိေဆြမ်ိဳး မိတ္ေဆြမ်ားကို လူ႔ဘဝကတည္းက ႀကိဳတင္ သင္ျပေပးထားပါ။)
လူ႔ဘဝမွာ အသံုးျပဳေနက် အသံုးအေဆာင္ပစၥည္းမ်ားကို ေသခ်ာစဥ္းစားၿပီး လိုေလေသးမရွိေအာင္ စီစဥ္ထားပါ။
အလွဴအတန္းဝါသနာသူမ်ားႏွင့္ ေငြေၾကးတတ္ႏိုင္သည့္ အခ်ိဳ႕ပုဂၢိဳလ္မ်ားသည္ ရဟန္းျဖစ္ၿပီးကာမွ မိမိေနထိုင္သီတင္းသံုးေသာ ေက်ာင္း၏လိုအပ္ခ်က္မ်ားကို ျမင္ေတြ႕လာ၍ မအပ္ေသာနည္းမ်ားျဖင့္ စီစဥ္ညႊန္ၾကားျခင္းမ်ိဳး ရွိတတ္ၾကပါသည္။ (ထို႔ေၾကာင့္ မဝတ္မီကတည္းက မိမိဝတ္မည့္ေက်ာင္း၏ လိုအပ္ခ်က္မ်ားကို ႀကိဳတင္ေလ့လာပါ၊ လူ႔ဘဝကတည္းက စီမံေဆာင္ရြက္ပါ။ ထိုသို႔ အခ်ိန္မရပါက လူထြက္ၿပီးခ်ိန္မွ စိတ္ႀကိဳက္ျဖည့္ဆည္းလွဴဒါန္းပါ။)
စားဖြယ္ ေသာက္ဖြယ္မွန္သမွ် အကပ္ခံၿပီးမွ ဘုဥ္းေပး သံုးေဆာင္ပါ။ (ေရႏွင့္ ဒန္ပူမွလြဲ၍) ဒန္ပူ=တံပူ
ကာလိက (၄)မ်ိဳးကို ေသခ်ာမွတ္သားၿပီး သတ္မွတ္ကာလေက်ာ္လြန္ပါက စြန္႔ျဖစ္ေအာင္စြန္႔ပါ။
(ဥပမာ။ ။ ယေန႔ အကပ္ခံၿပီး မုန္႔ ခဲဖြယ္မ်ားကို ေနာက္တစ္ေန႔တြင္ မစားရပါ။ ထို႔ေၾကာင့္ မြန္းတည့္ခ်ိန္ေက်ာ္လွ်င္ စြန္႔ပါ။ ယေန႔ အကပ္ခံၿပီး အေဖ်ာ္ရည္မ်ား ေနာက္တစ္ေန႔ အ႐ုဏ္တက္ခ်ိန္တြင္ စြန္႔ပါ။ ထန္းလ်က္၊ ပ်ားရည္၊ စတုမဓု အစရွိေသာ ေဆးပစၥည္းမ်ားကို အကပ္ခံၿပီးသည့္ေန႔မွ (၇)ရက္ေက်ာ္လွ်င္ စြန္႔ပါ။)
ထို႔ေၾကာင့္ မုန္႔၊ ခဲဖြယ္မ်ားကို မြန္းမတည့္မီအခ်ိန္အတြင္းတြင္သာ ကုန္ႏိုင္သေလာက္ အကပ္ခံပါ။
* ရဟန္းသီလဆိုတာက လူသီလႏွင့္မတူပါ။
လူ(ဥပုသ္သည္)ေတြကေတာ့ ယေန႔စားဖြယ္ကိုမကုန္ႏိုင္လွ်င္ ေနာက္ေန႔ ဆက္စားလို႔ရပါသည္။
ရဟန္းမ်ားကေတာ့ စားဖြယ္ေသာက္ဖြယ္မ်ား သိုမွီးသိမ္းဆည္းတဲ့အလုပ္ကို မလုပ္ရပါ။ (ကပၸိယမ်ား၏ အလုပ္သာျဖစ္ပါသည္။)
အ႐ုဏ္တက္ခ်ိန္ႏွင့္ မြန္းတည့္ခ်ိန္ကို မွတ္သားဂ႐ုစိုက္ပါ။
မိမိကိုယ္ပိုင္ သပိတ္ႏွင့္ သကၤန္းကို အထူး႐ိုေသစြာသံုးစြဲပါ။
သံဃိကပိုင္ပစၥည္းမ်ားကို သံုးစြဲရာတြင္ အထူးဂ႐ုစိုက္၍ ႐ိုေသစြာျဖင့္ အသံုးျပဳပါ။
ပစၥည္း(၄)ပါးသံုးစြဲရာ၌
ေန႔စဥ္ ပစၥေဝကၡဏာဆင္ျခင္၍ သံုးစြဲပါ။
ေန႔စဥ္ ပစၥေဝကၡဏာဆင္ျခင္၍ သံုးစြဲပါ။
ေန႔စဥ္ အလွဴရွင္မ်ားအား ေမတၱာပို႔ပါ။
အေရးႀကီး အေၾကာင္းကိစၥမရွိဘဲ ၿမိဳ႕ထဲ ရြာထဲသို႔ (ကာလသားမ်ား ေလွ်ာက္လည္ၾကသလိုမ်ိဳး) မသြားၾကပါႏွင့္။
အေရးႀကီး အေၾကာင္းကိစၥရွိ၍ ၿမိဳ႕ထဲ ရြာထဲ သြားမည္ဆိုပါက သကၤန္း႐ံု၍ သြားပါ။
ေနေကာင္းပါလွ်င္ ဖိနပ္မစီးဘဲ သြားပါ။
ေဆးလိပ္ေသာက္ျခင္း၊ ကြမ္းစားျခင္းသည္ ရဟန္းေတာ္တို႔ႏွင့္ မအပ္စပ္ပါ။ ၾကည္ညိဳဖြယ္ကိုလည္း မေဆာင္ပါသျဖင့္ ရဟန္းဝတ္ေနစဥ္ကာလမွာေတာ့ ေရွာင္ျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားၿပီးေရွာင္ၾကပါ။
ေသခိယ (၇၅)ပါးကို အႀကိမ္ႀကိမ္ ဖတ္႐ႈ မွတ္သားလိုက္နာပါ။
ဆြမ္းလုတ္ကို ကိုက္ျဖတ္၍ မစားရပါ။
ထို႔ေၾကာင့္ ဝိနည္းအလြန္ေလးစားၾကေသာ ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ားက
ဂ်ံဳ(သို႔မဟုတ္)ဆန္ျဖင့္ျပဳလုပ္ေသာ မုန္႔မ်ိဳးစံုကို ကိုက္ျဖတ္၍ မစားၾကပါ။
မိမိပါးစပ္ျဖင့္ အေနေတာ္႐ံုေလာက္ကို လက္ျဖင့္ေသာ္လည္းေကာင္း ဇြန္းျဖင့္ေသာ္လည္းေကာင္း ျဖတ္ေတာက္ၿပီးမွ စားေသာက္ေလ့ရွိၾကပါသည္။ အတုယူႏိုင္ၾကပါေစ။
ဥပမာ။ ေပါင္မုန္႔ ကိတ္မုန္႔ ေကာက္ညႇင္းထုပ္ အစရွိေသာ မုန္႔အမ်ိဳးမ်ိဳး။ မုန္႔ဟင္းခါး ေခါက္ဆြဲ စသည္။
ဂ်ံဳ(သို႔မဟုတ္)ဆန္ျဖင့္ျပဳလုပ္ေသာ မုန္႔မ်ိဳးစံုကို ကိုက္ျဖတ္၍ မစားၾကပါ။
မိမိပါးစပ္ျဖင့္ အေနေတာ္႐ံုေလာက္ကို လက္ျဖင့္ေသာ္လည္းေကာင္း ဇြန္းျဖင့္ေသာ္လည္းေကာင္း ျဖတ္ေတာက္ၿပီးမွ စားေသာက္ေလ့ရွိၾကပါသည္။ အတုယူႏိုင္ၾကပါေစ။
ဥပမာ။ ေပါင္မုန္႔ ကိတ္မုန္႔ ေကာက္ညႇင္းထုပ္ အစရွိေသာ မုန္႔အမ်ိဳးမ်ိဳး။ မုန္႔ဟင္းခါး ေခါက္ဆြဲ စသည္။
သံဃိကေက်ာင္းေပၚသို႔တက္သည့္အခါ ေျခေထာက္ကိုေဆးပါ။ (သို႔မဟုတ္) ေျခသုတ္ဖံုတြင္ ေသေသခ်ာခ်ာသုတ္ၿပီးမွတက္ပါ။
အထူးသတိေပးခ်က္။ ။ မိမိစိတ္တိုင္းက် ဆံုးျဖတ္၊ ေရြးခ်ယ္ၿပီး ဝတ္ျခင္း ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ မိမိ ဥပဇၩာယ္ဆရာႏွင့္ ေက်ာင္းေနသံဃာမ်ားက အထက္ပါစည္းကမ္းမ်ားႏွင့္ ကိုက္ညီေအာင္ မေနႏိုင္သူမ်ားျဖစ္ခဲ့ျငားအံ့၊ ေဝဖန္ ကဲ့ရဲ႕ အျပစ္တင္ျခင္းမ်ိဳး မေျပာျဖစ္ေအာင္ အထူးဂ႐ုစိုက္ပါ။ မိမိကိုယ္မိိမိ ေကာင္းေအာင္သာ ႀကိဳးစားၿပီးေနပါ။ ဆရာသမားမ်ားကိုယ္တိုင္ ၾကည္ညိဳလာၾကပါလိမ့္မည္။
သာသနာျပဳတယ္ဆိုတာ ဗုဒၶအဆိုအဆံုးမအတိုင္း ေလးေလးစားစားလိုက္နာတာကိုေခၚတာပါ။
ဗုဒၶသာသနာေတာ္မွာေနထိုင္ၾကေသာ အမ်ိဳးေကာင္းသားမ်ားသည္ မိမိကိုယ္တိုင္လည္း ဗုဒၶအဆိုအဆံုးမအတိုင္း လိုက္နာႏိုင္ၾက၍ မိမိအားၾကည့္ၿပီး အျခားသူမ်ားလည္း ေလးစားအတုယူႏိုင္ၾကကာ သာသနာျပဳႏိုင္ၾကပါေစ။
ဗုဒၶသာသနာေတာ္ႀကီး သန္႔ရွင္းစြာျဖင့္ အဓြန္႔ရွည္ တည္တံ့ႏိုင္ပါေစ။
ေမတၱာျဖင့္
အရွင္ကာ႐ုဏိက
(မည္သူမဆို ကူးယူမွ်ေဝႏိုင္ပါသည္။)
အရွင္ကာ႐ုဏိက
(မည္သူမဆို ကူးယူမွ်ေဝႏိုင္ပါသည္။)
No comments:
Post a Comment